Opdragen

Waarom een kind “opdragen”?
Het ontvangen van een kind is voor ouders een groot geschenk van God. God vertrouwt hen de volledige verantwoordelijkheid voor de opvoeding aan hen toe. Zijn verlangen is dat het kind kan opgroeien in een liefdevolle omgeving en de bescherming van een christelijk huwelijk. Ouders die een kind willen opdragen erkennen dit. Met het opdragen brengen zij als het ware het kind bij God terug. Daarmee willen zij uitdrukken dat:

  • zij erkennen dat het kind een geschenk van God is – het is door God gevormd geweven in de moederschoot; (Psalm 139:13)
  • zij graag willen dat hun kind Gods zegen ontvangt
  • zij het kind ook willen opvoeden met ontzag voor de Heer;
  • zij zich ook willen inspannen om hun huwelijk goed te houden, zodat het kind ook in een liefdevolle omgeving kan opgroeien.
  • ze graag willen dat de gemeente in dit alles om hen heen staat.

Dit brengen van het kind bij God in het midden van de gemeente noemen we opdragen.

Waarom een kind “opdragen” in de gemeente?
Het opdragen van kinderen is bijzondere gebeurtenis in de gemeente. Als gemeente ontvangen we het kind bij het opdragen in ons midden, zegenen we het en gaan letterlijk en figuurlijk rondom de ouders staan om hen te ondersteunen in hun verantwoordelijkheid voor het kind.

De gemeente is als het ware het geestelijke gezin waarin het kind wordt opgenomen. Kinderen zijn voor ons een volwaardig onderdeel van de gemeente. Daar groeien de kinderen immers ook geestelijk op. Daar wordt ook voor hen gebeden. Want ook de ouders hebben de steun van het gebed en soms de raad van anderen nodig. De gemeente heeft in deze dus ook een verantwoordelijkheid voor de geestelijke opvoeding van het kind. We hechten er daarom aan dat kinderen ook worden voorgesteld aan de gemeente.

Is het opdragen een bijbelse opdracht?
In de letterlijke betekenis van het woord niet: nergens staat dat Jezus ons deze opdracht geeft. Er zijn echter wel goede bijbelse argumenten. In het Nieuwe Testament zien we dat de Maria en Jozef de Heer Jezus zelf aan God voorstellen (Lucas 2:22). Zij waren vanwege de Joodse wet hiertoe verplicht (Exodus 13:2, 12) en zullen met volle instemming hebben gehoorzaamd. Het opdragen zoals wij dat doen is geen verplichting, maar een mogelijkheid waar de ouders vrij op in kunnen gaan. Het is een gelegenheid om de zegen van God te vragen over het kind, de opvoeding van het kind en het huwelijk waarbinnen het kind opgroeit.

Is het belangrijk voor redding of behoud van het kind?
Het opdragen heeft niets met redding of behoud van het kind te maken. Kinderen zijn geheiligd in het geloof van de ouders (1 Korintiërs 7:14). Kinderen hebben te allen tijde vrij toegang tot Jezus. Hij houdt van kinderen en waarschuwt een ieder die de kinderen verhindert om tot Hem te komen (Marcus 10:13, 16). Ouders en gemeente beloven met het opdragen het kind vertrouwd te willen maken met de Bijbel, met het gebed, met de aanbidding van God.

Welke kinderen kunnen worden opgedragen?
Omdat we de woorden van de Jezus in Markus 10:14 als uitgangspunt nemen, leggen we geen kind een duimbreed in de weg. Alle kinderen van ouders die bij onze gemeente horen mogen door ouders of plaatsvervangende verzorgers in het midden van de gemeente bij God gebracht worden.